Dagelijks werken de partners van het NPRZ om het op Zuid beter te maken voor de huidige en nieuwe bewoners. Deze serie portretteert de mensen die werken aan een sterker Zuid. Deze keer: Kevin Kanu, die sport gebruikt om kinderen en jongeren weerbaar en sociaal vaardig te maken.

Kevin Kanu wilde profvoetballer worden. Een paar keer leek dat te lukken, maar greep hij er net naast. En toen ontdekte hij wat hij nu als zijn eigenlijke roeping ziet: sport inzetten om kinderen en jongeren sterker te maken. Vanuit dat idee bouwde hij Kanu Experience op: een bedrijf dat in Rotterdamse scholen en op pleintjes aan de sociaal-emotionele ontwikkeling van kinderen werkt.
Maar eerst was er zijn droom om een voetbalcarrière op te bouwen. Hij speelde voor VOC, werd gescout door Excelsior, en speelde bij Sportclub Feyenoord. Diverse keren leek hij de overstap naar een profbestaan te kunnen maken, maar werd hij het net niet. Hij werd jeugdtrainer bij Sparta en trainer bij VOC en ontdekte dat hij via voetbal kinderen levenslessen kon meegeven. Dat winnen leuk is, maar goed samenspelen net zo belangrijk. Dat je bij verlies een keuze hebt: opgeven, of terugvechten.
De ouder van een kind uit een team dat hij trainde, tevens medewerkster van een behandelcentrum voor kinderen met gedragsproblemen, zag wat Kanu deed, en hij werd uitgenodigd om daar te komen werken. Ondertussen begeleidde hij een van ‘zijn’ andere voetballers op diens school, het Schreuder College voor voortgezet speciaal onderwijs, en al snel vroeg deze school hem om ook de andere kinderen met behulp van sport te gaan begeleiden.

‘Er speelde geen kind buiten’
Daarna werd Kanu door meer vo-scholen ingeschakeld. Hij richtte zijn bedrijf op en nam een paar extra coaches in dienst. Zijn vrouw Zhané doet de administratie. “We woonden inmiddels in Lombardijen. Ik zag hoe groen en rustig het hier was, terwijl er geen kind buiten speelde. Ik besloot om ook op de pleintjes te gaan werken.” Onder begeleiding van de Kanu coaches sporten kinderen drie keer per week op pleinen in Lombardijen en sinds september 2025 ook in Pendrecht-Zuidwijk. Daarnaast kunnen kinderen op zondag naar de voetbalschool, zijn er voetbaldagen en biedt Kanu Experience weerbaarheidstrainingen en één op één coaching. Het gratis sporten op de pleinen bekostigt Kanu met subsidies en het geld dat hij verdient op scholen en de voetbalschool.
Alle kinderen uit de wijk zijn welkom. “Ook kinderen met een label zijn gewoon kinderen. Als je begint met het creëren van een band, komt het goed. Je moet een taal spreken die bij jongeren binnenkomt, en dat is het sporten”, zegt Kanu. “Ze hebben een intrinsieke motivatie om te bewegen. Sport is een metafoor voor het echte leven. Ik leer ze via sport om met dingen om te gaan.” Zo laat hij kinderen met vier tegen twee spelen, of alleen maar met hun verkeerde been. “Dat is niet eerlijk, hoor je dan. Ik doe niet meer mee! Ik vraag dan: hoe voelt dit? Heb je dat in je leven ook weleens? En wat doe je dan, ga je dan stoppen? Of ga je toch door, ook nu met deze les? Vaak zegt zo’n jongen achteraf: ik ben zo blij dat ik ben doorgegaan, want voetbal is belangrijk voor mij.”

Rode draad
Kanu zocht naar een rode draad voor zijn aanpak, en gebruikte daarbij zijn achternaam. Elke activiteit draait om Kostbare momenten (wees aardig, het gaat niet om winnen, maar om samenspelen); Aanmoedigen (niet jezelf vooropstellen, maar elkaar aanmoedigen); Netheid (netjes met het plein en de materialen omgaan, respect voor elkaar hebben); Uitproberen (als de eerdere drie punten lukken, kan je voor je einddoel gaan).
De vier onderdelen hebben elk een eigen minister. Xianthe, bijvoorbeeld, is minister van Kostbare Momenten. Zij verwelkomt nieuwe kinderen en gaat het gesprek aan met degenen die het even moeilijk hebben. Djendrick is momenteel minister-president. Hij is verantwoordelijk voor het naleven van de regels en is een aanspreekpunt voor kinderen. Hij kaart hun knelpunten aan bij de coaches. 
Als kinderen aankomen, schrijven ze hun naam in een vak met een bepaalde kleur. Wie blij is kiest groen, wie geïrriteerd of gespannen is oranje, rood staat voor boos, verdrietig of bang. Ze schrijven op wat die emotie veroorzaakt, en wat ze daaraan zouden willen doen. “Tijdens sport en spel spelen we daar indirect op in. We zeggen: ik zie dat je je wenkbrauwen fronst, wat maakt dat je dat doet? En ga je toch door? We leren ze dat het ondanks je moeilijkheden toch belangrijk is om je hart te volgen.”
Eén keer per zes weken organiseren de kinderen zelf een les, zijn ze gastheer en verzorgen ze de materialen. Twee keer per jaar zien ouders tijdens een groot evenement wat hun kind allemaal heeft geleerd.

Samen eten
Kanu ziet tienjarigen die al moeten zorgen voor drie of vier broertjes en zusjes. “Omdat hun ouders meerdere banen hebben en nachtdiensten draaien om de huur te betalen.” Volgens hem blijven kinderen vaak mede binnen omdat er weinig te eten is. “Ze denken: straks heb ik honger en voel ik me niet lekker, dus ik kan niet sporten.” Om die reden zijn er bij alle activiteiten drinken en gezonde snacks en eten de kinderen eens per week gezamenlijk. 
Als bestuurslid brengt hij ‘het perspectief van de straat’ naar het NPRZ. “Ik zeg af en toe: dit is een heel tof plan, maar weet wel dat het lastig is om bij mensen binnen te komen. Of: besef dat veel mensen hun post niet openen.” 
Hij werkt nauw samen met de scholen en organisaties in de wijk zoals Jongerenwerk op Zuid en de speeltuinen. “We staan allemaal in dienst van de buurt. Maar ik denk dat de samenwerking nog een stuk beter kan. Wij krijgen bijvoorbeeld geen kinderen doorverwezen vanuit andere organisaties, al staan we daar best voor open.”
Met behulp van een groepsapp houdt Kanu Experience contact met de ouders. “Indien nodig halen we een kind thuis op. Dat is in Lombardijen en Zuidwijk belangrijk, want kinderen komen óók weinig buiten omdat ouders het niet veilig genoeg vinden. Wij creëren veiligheid door middel van een gestructureerd programma. En geven aan ouders door: je kind doet het geweldig. Als een kind hun vertrouwen wint, kan het op een gegeven moment ook zelf naar buiten.”